Rehabilitacja dzieci
- 17-02-2016
Zapewniamy Tobie i Twoim najbliższym rehabilitację pourazową, ortopedyczną, neurologiczną, jak również zabiegi mające na celu poprawę postawy ciała oraz pomoc w usprawnieniu wykonywania codziennych czynności. Zespół doświadczonych lekarzy specjalistów oraz fizjoterapeutów pomoże Twojemu dziecku uzyskać sprawność i cieszyć się pełnią życia.
Jest szeroko stosowana na całym świecie. Przyjęte w niej założenia i sposoby postępowania nie wywołują kontrowersji i są powszechnie akceptowane. Jest to metoda neurorozwojowa zapoczątkowana w latach 40. XX wieku przez małżeństwo Bobath. Usprawnianie według tej metody ma na celu pomóc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło ono stać się niezależne w życiu i na tyle wykorzystać swe możliwości, na ile pozwala istniejące uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego.
Usprawnianie według koncepcji Bobath jest szczególnie przydatne w terapii niemowląt i dzieci, ponieważ może być łatwo włączone w ich rozkład dnia, bez zaburzania interakcji matka−dziecko. Prawidłowo wykonywana pielęgnacja, karmienie, noszenie dziecka czy zabawa z nim są naturalnym sposobem utrwalania wzorców ruchowych wspomaganych przez fizjoterapeutę. Odpowiednio przeszkoleni rodzice czy opiekunowie kontynuują ćwiczenia w warunkach domowych.
Na co zwrócić uwagę?
Pierwsze nieprawidłowe zaburzenia rozwoju ruchowego dotyczą zwykle opóźnienia lub braku kontroli głowy. Następnie dadzą się zaobserwować niewłaściwe ruchy innych części ciała. Dziecko układa się nieprawidłowo, najczęściej asymetrycznie, nadmiernie prostując się lub zginając. Zaburzenia napięcia mięśni i opóźnienie w ustępowaniu reakcji odruchowych lub ich dłuższe trwanie niż okres fizjologicznego występowania powodują odmienne doświadczenia czuciowo-ruchowe. Nieprawidłowe odczuwanie ułożenia i ruchów ciała jako całości oraz poszczególnych jego części powoduje kształtowanie się nieprawidłowych wzorców ruchowych. Możliwości każdego organizmu są inne i te różnice uwzględniane są w koncepcji Bobath.
Na czym polega terapia?
W czasie terapii dostarczane są prawidłowe doznania czuciowe i ruchowe, a fizjoterapeuta ćwiczy całe ciało dziecka, nie zaś tylko poszczególne części ciała. Pomoc przy wykonywaniu ruchów powinna być taka, by zapewniała maksymalny i aktywny ruch małego pacjenta, a jednocześnie nie wywoływała jego nieprawidłowych reakcji, niepokoju czy bólu.
Podczas ćwiczeń podopieczny nie powinien płakać, gdyż płacz zmniejsza skuteczność terapii. Ważna jest też obecność rodziców lub opiekunów, którzy obserwują pracę terapeuty i reakcję dziecka oraz otrzymują na bieżąco istotne informacje i odpowiedzi na ich pytania.
Podstawowymi zasadami i celami usprawniania są:
• Jakość ruchu, dlatego celem terapii jest wspomaganie przebiegu i osiągnięcie ruchu jak najbardziej zbliżonego do prawidłowego,
• Wpływanie na napięcie mięśniowe (zmniejszanie wzmożonego i zwiększanie obniżonego napięcia),
• Eliminowanie nieprawidłowych reakcji odruchowych.
PNF – Bezbolesna i funkcjonalna terapia zgodna z potrzebami ruchowymi pacjenta. Koncepcja PNF ma zasosowanie w neurologii, ortopedii i pediatrii.
Terapia przynosi znaczące efekty w leczeniu chorób nerwowo-mięśniowych, wad postawy czy skolioz. Metoda rewelacyjnie sprawdza się w przypadku pracy z dziećmi starszymi.
Drodzy Rodzice!
Jeżeli zauważycie u swojego dziecka poniższe problemy, zgłoście się do terapeuty integracji sensorycznej, który pomoże wam je rozwiązać!
Wybrane objawy zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka:
– chodzi na palcach;
– ma nienaturalny lęk przed upadkiem, chodzeniem po schodach, skakaniem;
– często się potyka, nie zauważa ludzi i przedmiotów;
– ma problemy ze skupieniem uwagi;
– jest nadpobudliwe ruchowo, nie lubi siedzieć w miejscu (kręci się, skacze, biega, huśta);
– ma opóźniony lub nieprawidłowy rozwój mowy;
– ma problemy z samoobsługą, ubieraniem się, myciem;
– woli siedzący tryb życia, np. TV, komputer, szybko się męczy;
– ma wyjątkową wrażliwość na bodźce dźwiękowe (zatyka uszy, przekrzykuje)
– wybiera tylko niektóre typy ubrań, pokarmów;
– ma problemy z czytaniem i pisaniem;
– gryzie przybory szkolne lub inne przedmioty;
– ma niechęć do bliskiego kontaktu, nie lubi się przytulać, nie lubi gier zespołowych;
– jest rozdrażnione, hałaśliwe, płaczliwe, wpada w histerię;
– jest wycofane, lękliwe;
– ma nieprawidłową postawę, podpiera głowę podczas siedzenia.
Dla kogo?
Metoda integracji sensorycznej, oprócz dzieci zdrowych z wielorakimi zaburzeniami, przeznaczona jest także dla dzieci z porażeniem mózgowym, zespołem Downa, zespołem Aspergera, autyzmem, chorobami neurologicznymi i genetycznymi.
Integracja sensoryczna wpływa na prawidłowy rozwój dziecka, jego zdolność do nauki, strefę ruchową i emocjonalną.
Terapia Integracji sensorycznej poprzedzona jest dokładną diagnozą.
Pamiętaj, że prawidłowa integracja sensoryczna pozwoli na uniknięcie w przyszłości kłopotów z nauką, braku koncentracji, czy innych czynników, które nie sprzyjają funkcjonowaniu w otaczającym świecie.
Terapia psychomotoryczna prowadzona jest w grupie dzieci od 3 do 7 roku życia. Stymuluje rozwój funkcji ośrodkowego układu nerwowego, a przez to zmniejsza problemy związane z koordynacją, mową, emocjami, zachowaniem, pamięcią czytaniem i pisaniem.
Jednym z ważnych elementów tej metody, jest powtarzanie tego samego planu ćwiczeń podczas każdej sesji (30 spotkań). Prowadzi to do lepszej kontroli emocji, zmniejszenie agresji czy nadpobudliwości.
Zajęcia te są zrozumiałą dla dziecka okazją do nauki nowych i skutecznych strategii funkcjonalnych.
Dzieci kierowane są na zajęcia przez lekarza.
Oferujemy:
– diagnostykę i terapię logopedyczną, stymulację rozwoju mowy, korektę wad wymowy,
– diagnostykę i terapię pedagogiczną, zajęcia terapeutyczne dla dzieci z trudnościami szkolnymi oraz ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,
– diagnozę intelektu dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.
TERAPIA NEUROLOGOPEDYCZNA
Polega na opracowaniu indywidualnego programu terapii uwzględniającego możliwości dziecka i systematycznej pracy nad usuwaniem wady wymowy, bądź w przypadku opóźnionego rozwoju mowy nad rozwijaniem słownika biernego oraz czynnego dziecka.
Zajęcia prowadzone są w formie zabawy, wykorzystując do terapii najnowocześniejsze pomoce, gry dydaktyczne i programy komputerowe, dzięki temu zajęcia te są niezwykle interesujące dla dzieci, które chętnie w niech uczestniczą.
Dzięki różnorodnej stymulacji, której dziecko doświadcza podczas zajęć, terapia małego pacjenta przebiega znacznie intensywnej.
Wskazania do terapii:
- afazja
- dyzartria
- dyslalia
- jąkanie
- mutyzm
- autyzm
- niedosłuch, głuchota
- opóźniony rozwój mowy
- dysglosja
- nosowanie
- alalia
TERAPIA PEDAGOGICZNA - prowadzona jest przez PEDAGOGA SPECJALNEGO inaczej OLIGOFRENOPEDAGOGA to pedagog profesjonalista przygotowany do opracowywania diagnozy, prowadzenia edukacji i terapii osób ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się oraz z całościowymi zaburzeniami rozwoju np. autyzm dziecięcy, zespół Aspergera, zespół Retta. Zakres pracy to opieka wychowawczo – lecznicza nad osobami
z zaburzeniami rozwoju, odchylonymi od normy, który utrudnia im wyraźnie prawidłowy rozwój
i normalne funkcjonowanie w środowisku fizycznym i społecznym, co wymaga stosowania specjalnych metod, urządzeń, itp.
Zajmuje się osobami w każdym wieku, starając się odpowiadać na ich szczególne potrzeby: rozwojowe w wieku niemowlęcym, edukacyjne i wychowawcze w wieku przedszkolnym i szkolnym oraz dorastania a także socjalizacyjne i zawodowe w wieku dojrzałym. Oprócz osób niepełnosprawnych pedagog specjalny zajmuje się też ludźmi wybitnie zdolnymi.
Wskazania do terapii:
- zagrożenie nieprawidłowym rozwojem z powodu obarczenia czynnikami wysokiego ryzyka okołoporodowego (np. wcześniaki, których rozwój psychoruchowy jest globalnie lub nieharmonijnie opóźniony);
- opóźnienie rozwoju psychoruchowego lub umysłowego w przebiegu różnych jednostek chorobowych min.: wrodzonych wad układu nerwowego (np. wodogłowie, przepukliny oponowo-rdzeniowe), zespołów genetycznych (np. zespół Downa), uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, gdzie głównym objawem są dysfunkcje narządu ruchu (np. mózgowe porażenie dziecięce), całościowych zaburzeń rozwoju (autyzm dziecięcy i inne);
- opóźnienie rozwoju umysłowego ze sprzężonymi kalectwami w zakresie narządu ruchu, zmysłu wzroku lub/i słuchu.
TERAPIA PSYCHOLOGICZNA
Może stanowić zarówno okazję do rozwoju i poznania siebie, jak i do zrozumienia i uporania się z różnymi bolesnymi problemami emocjonalnymi, psychicznymi czy interpersonalnymi. Istnieje wiele metod i szkół psychoterapeutycznych.
Spotkania z psychologiem polegają na rozmowach.
TERAPIA DZIECI – Rola psychologa w pracy z rodziną może polegać na pomocy w uzyskiwaniu przez nich realnej oceny stanu dziecka, porzuceniu iluzji w przypadkach stwierdzonej niepełnosprawności, a także przeformułowaniu wszelkich życiowych celów. Wiąże się to z koniecznością przepracowania nieuniknionych wówczas momentów depresji, odbarczenia rodziców z poczucia winy, towarzyszenia rodzinie w procesie „oswajania trudnej sytuacji”.
W dalszej kolejności psycholog pomaga w budowaniu realistycznej wizji dziecka i ukierunkowuje uwagę rodziców na jego potrzeby psychiczne tak, aby nie stało się ono tylko „obiektem do naprawiania”. Wzmacnia ich w poczuciu kompetencji wychowawczych i tworzeniu satysfakcjonujących i dla nich i dla dziecka relacji.
Jest szansą na zrozumienie potrzeb dziecka, wzmocnienie się w kompetencjach rodzicielsko-wychowawczych i zaakceptowanie trudnej sytuacji, jaką jest wychowywanie dziecka niepełnosprawnego, tak aby rodzina mogła realizować wytyczane sukcesywnie cele życiowe.
Wskazania do terapii:
- zagrożenie nieprawidłowym rozwojem z powodu obarczenia czynnikami wysokiego ryzyka okołoporodowego (np. wcześniaki, których rozwój psychoruchowy jest globalnie lub nieharmonijnie opóźniony);
- opóźnienie rozwoju psychoruchowego lub umysłowego w przebiegu różnych jednostek chorobowych min.: wrodzonych wad układu nerwowego (np. wodogłowie, przepukliny oponowo-rdzeniowe), zespołów genetycznych (np. zespół Downa), uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, gdzie głównym objawem są dysfunkcje narządu ruchu (np. mózgowe porażenie dziecięce), całościowych zaburzeń rozwoju (autyzm dziecięcy i inne);
- opóźnienie rozwoju umysłowego ze sprzężonymi kalectwami w zakresie narządu ruchu, zmysłu wzroku lub/i słuchu.
Kinesiotaping jest metodą terapeutyczną polegającą na aplikowaniu na ciało, w ściśle określony sposób, nierozciągliwej lub elastycznej taśmy w postaci wyciętych przez terapeutę plastrów. Znajduje ona zastosowanie w medycynie sportowej w przypadku wystąpienia kontuzji lub przeciążenia. Wykorzystywana jest również w ortopedii i rehabilitacji.
Metoda ta wykorzystuje naturalne procesy samoleczenia organizmu. Ma bezpośrednie oddziaływanie na skórę (receptory bólu, czucia głębokiego) oraz na układ limfatyczny, mięśnie oraz stawy. Równocześnie zmniejsza ból i nienaturalne odczucia skóry poprzez uaktywnienie systemu znieczulenia.
Kinesiotaping jest terapią wspomagającą leczenie wielu schorzeń. Jest stosowany jako fizjoterapia sportowa zarówno wyczynowa jak i amatorska. Jest ona sposobem na uśmierzanie bólu w przypadkach leczenia kontuzji stawów i mięśni, drenażu limfatycznym, terapiach pooperacyjnych (gojenie ran, redukcje obrzęków i poprawa wchłaniania się blizn oraz zwłóknień), czy w czasie ciąży.
Metodę tę można z powodzeniem stosować również jako zabiegi towarzyszące leczeniu zaburzeń neurologicznych, ortopedycznych, ginekologicznych oraz pediatrycznych. Z doświadczeń fizjoterapeutów wynika, że plastrowanie dynamiczne wspomaga także korekcję postawy.
Działanie plastrów stosowanych w kinesotapingu
Działanie kinesiotapingu opiera się na uregulowaniu napięcia mięśniowego w miejscu aplikacji taśmy. Wpływa przez to na zwiększenie zakresu ruchu mięśni oraz ich siły.
Aplikacje Kinesiotapingu powodują, że skóra jest delikatnie podciągana, zwiększając jednocześnie przestrzeń pomiędzy skórą właściwą, a powięzią co powoduje redukcję zastojów i obrzęków limfatycznych (usprawnia mikrokrążenie chłonki).
Ma również działanie przeciwbólowe, poprawia funkcjonowanie i wspomaga regenerację w oparciu o procesy samoleczenia. W procesie zdrowienia następuje normalizacja napięcia mięśniowego i powięziowego, korygując ułożenie powięzi i skóry wpływa na poprawę propriocepcji (czyli czucia własnego ciała –np. bez kontroli wzroku wiemy jak mamy ułożone ciało).
Właściwości elastyczne plastra utrzymują się przez około 3 do 10-ciu dni w zależności od producenta przeciętnie przyjmuje się okres 5-7 dni.Procesy terapeutyczne trwają 24 godziny na dobę.
Przebieg zabiegu:
Po ustaleniu przyczyny dysfunkcji fizjoterapeuta przygotowuje plaster do postaci: „I”, „Y”, „X”, „wachlarz”. Wybór kształtu taśmy zależy od budowy mięśnia, nad którym ma znajdować się taśma, a także od wskazań do jej zastosowania. Istnieje kilka technik naklejania plastrów które są uzależnione od celu terapii. Aby terapia powiodła się niezbędna jest właściwa diagnoza pacjenta oraz właściwy dobór i aplikacja plastra poprzez zastosowanie odpowiedniej techniki oklejenia.
Przygotowanie do zabiegu:
Aby plaster był dobrze przytwierdzony do wskazanej części ciała skóra musi być czysta, sucha, nie natłuszczona. Przy nadmiernym owłosieniu miejsce naklejania musi być gładkie.
Wskazania do kinesotapingu:
Taping można zastosować w wielu jednostkach chorobowych i może stanowić doskonałe uzupełnienie rehabilitacji jak i innych terapii. Zastosowanie jest bardzo szerokie. Można okleić każdą część ciała w zależności od typu schorzenia i celu jaki mamy osiągnąć przez zastosowaną terapię.
Począwszy od tapingu na kończynach poprzez kręgosłup, głowę czy twarz. Taping stosuje się również w celu zmniejszenia obrzęków limfatycznych np. po mastektomii czy obrzękach kończyn, ale również stosuje się na blizny np. pooperacyjne.
U dzieci kinesiology taping stosujemy np. w przypadku korekty ustawienia stóp, kolan, kończyn górnych.
neurologiczną, jak również zabiegi mające na celu poprawę postawy ciała oraz pomoc w usprawnieniu wykonywania codziennych czynności. Zespół doświadczonych lekarzy specjalistów oraz fizjoterapeutów pomoże Ci odzyskać sprawność i cieszyć się pełnią życia.
Ultradzwięki Podczas zabiegu wykorzystywane są drgania mechaniczne o częstotliwości 800 − 24 000 kHz. Efektem działania ultradźwięków na tkanki jest działanie mechaniczne zwane „mikromasażem”, które spowodowane jest wahaniem ciśnień wywołanych przebiegiem fali dźwiękowej. Istotną składową ich działania jest wpływ na biochemię tkanek, co prowadzi do ich lepszego utleniania. Zjawiska występujące w tkankach ludzkich poddanych działaniu ultradźwięków są bardzo różne w zależności od miejsca ich stosowania.
Tonoliza jest metodą elektrostymulacji, ma na celu zniesienie lub zmniejszenie spastyczności mięśni i przywrócenie równowagi fizjologicznej pobudzenia włókien mięśniowych. Krótkie impulsy elektryczne wysyłane przez skórę do mięsni powodują ich skurcz, a następnie rozluźnienie, co prowadzi w efekcie do odbudowania mechanizmów odruchowych i przywrócenia równowagi fizjologicznej mięśni.
Terapuls to impulsowe pole elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości. Pole to nie wytwarza ciepła, lecz działa na potencjał błon komórkowych, co daje w efekcie zmianę właściwości fizykochemicznych tkanek, efekt przeciwzapalny, przeciwbólowy i przeciw obrzękowy. Działanie terapeutyczne impulsowego pola polega na dostarczeniu do organizmu energii o bardzo dużej częstotliwości, przy bardzo krótkim czasie oddziaływania i długiej przerwie następującej po każdym impulsie.
Fale uderzeniowe są akustycznymi falami przenoszącymi energie w bolące miejsca. Dzięki dostarczonej energii następują procesy leczenia i regeneracji ścięgien i tkanek miękkich.
Jest to leczenie zmiennym polem magnetycznym o niskiej częstotliwości. Pod wpływem tego pola jony znajdujące się w komórkach ciała ulegają przemieszczeniom, powodując hiperpolaryzację błony komórkowej. Przynosi to wzmocnienie przemiany materii, szczególnie podczas zachodzących procesów energetycznych i wzmaga wykorzystanie tlenu przez komórkę. Poprawione ukrwienie w komórce podczas działania pola magnetycznego wywołuje podniesienie ciśnienia potencjału tlenu.
Biostymulacją laserową nazywamy reakcję tkanek na naświetlanie słabą wiązką laserową o długości fali świetlnej od 630 do 1100 nanometrów (nm), co odpowiada barwom od jaskrawej czerwieni (633 nm) do tzw. bliskiej, choć już niewidzialnej, podczerwieni (1100 nm). W tym właśnie przedziale absorbcja wody i barwników zawartych w tkankach jest najmniejsza, co umożliwia głębokie (nawet do 6 cm) wnikanie światła do wnętrza organizmu i tym samym pozwala uzyskać pożądany efekt terapeutyczny.
Zabieg ten polega na obniżeniu temperatury tkanek. Celem krioterapii jest obniżenie temperatury skóry i tkanek głębiej położonych, a tym samym spowodowanie przekrwienia głębokiego okolicy poddanej zabiegowi. Krioterapia działa głównie przeciwbólowo i przekrwiennie. Pod wpływem działania niskich temperatur naczynia krwionośne powierzchowne zmniejszają swoją średnicę, jednocześnie zwiększają ją naczynia krwionośne głębokie. Dzięki temu mechanizmowi uzyskujemy przekrwienie struktur głęboko ułożonych. Taki stan utrzymuje się w danej okolicy około 4 godz.
Sollux to lampa wytwarzająca promieniowanie światła podczerwonego i promieni widzialnych. Lampy te są wyposażone w komplet filtrów ze szkła uwiolowego koloru czerwonego i niebieskiego. Szkło koloru czerwonego przepuszcza promienie podczerwone i promienie widzialne czerwone, co ma działanie pobudzające i przeciwzapalne. Z kolei szkło koloru niebieskiego przepuszcza głównie niebieskie promieniowanie widzialne, co przynosi działanie tonizujące, uspokajające i przeciwbólowe.
- Wirówki kończyn dolnych
HYDRO JET to masaż wodny na sucho (masaż poprzez strumień wody pod ciśnieniem 4,5 Bara.) Zabieg może być całościowy lub częściowy. Działa regenerująco, rozluźniająco i odprężająco, ma zastosowanie przy schorzeniach reumatycznych, chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa, stawów biodrowych, barkowych, skrzywieniu bocznym kręgosłupa, stanach bólowych w przebiegu wypadania krążka międzykręgowego, zespołach rwy ramiennej, kulszowej, osteoporozie, otyłości, redukcji cellulitu.
Kinezyterapia indywidualna polega na pracy terapeuty z pacjentem z wykorzystaniem metod takich jak: PNF, terapia manualna, NDT BOBATH dla dzieci i dorosłych, mobilizacja tkanek miękkich, a także ćwiczenia na macie (materacach). Terapeuta, ćwicząc indywidualnie z pacjentem, może mu pomóc w wyleczeniu kontuzji stawów obwodowych, mięśni, przeciążeniowych dolegliwości bólowych (np. kręgosłupa).
Jest to kabina utworzona z krat, która umożliwia dokładne zaczepienie linek. Wykorzystywana jest przy ćwiczeniach samo wspomaganych, gdzie używa się zestawu linkowo-bloczkowego, który pomaga w ustaleniu i podwieszeniu pacjenta w właściwej pozycji.
Jest gałęzią fizjoterapii. Nazwa składająca się z dwóch członów wskazuje, iż jest to terapia wykonywana ręcznie (manualnie) przez fizjoterapeutę. Metoda ta wywodzi się z USA i Wielkiej Brytanii, gdzie już od ponad stu lat z powodzeniem stosuje się osteopatię i chiropraktykę w badaniu i leczeniu dysfunkcji narządu ruchu. Kompleksowy model diagnostyki i terapii tej metody pozwala z powodzeniem leczyć dysfunkcje mięśni, więzadeł oraz stawów, zarówno kończyn, jak i kręgosłupa.
Masaż Klasyczny - jako jedna z najstarszych sztuk medycznych jest wykorzystywany jako zabieg leczniczy. Jest to zabieg fizjoterapeutyczny mający zastosowanie w systemie odnowy biologicznej organizmu.
Jest to zabieg całkowicie bezbolesny i relaksujący. Polega na sekwencyjnym wywieraniu ucisku mechanicznego za pomocą mankietu pneumatycznego na skórę i podskórną tkankę łączną. Podczas zabiegu kontrolowana jest zarówno sekwencja czasowa ucisku, jak i jego siła.
FOTEL MASUJĄCY został zaprojektowany przez specjalistów jako narzędzie niezbędne w fizjoterapii, łącząc w sobie zalety masażu, chiropraktyki i masażu wibracyjnego dla osiągnięcia najlepszych efektów terapeutycznych.